Café Berlijn is zonder veel twijfel een van de gezelligste, meest intieme cafeetjes van de stad. Madelief Weijters (32) was even docent Nederlands, op het Willem II-college en het ROC, maar is nu al vier jaar kroegbaas. Een kleurrijke verschijning.
Ze heeft een zilveren ringetje door de neus en haar lichaam is opgesierd met “dagboektatoeages”. Herinneringen. Ze was en is dol op Berlijn en nu op haar eigen café Berlijn. Kleine prijzen, oude meuk (“we willen een sobere look”), een kast met spelletjes, luie stoelen voor wie er de krant wil lezen.

Het experiment met de Quiet Community bevalt Madelief Weijters. “Ik vind het  een mooi initiatief. Wij bieden regelmatig aan een eenoudergezin een maaltijd aan. Ik hoop echt dat dit experiment een lang leven krijgt. Ik vind ruildiensten mooi, mensen die gewoon dingen voor elkaar doen.” Ze is niet uit op meer, meer, meer. “Ik wilde hier hooguit twee euro voor een koffie vragen. Op zeker moment moet je mee en heb ik er een dubbeltje bovenop gedaan. Mentaal was dat echt een ding. Het is nog steeds een punt, want het doet me wat, elke keer als je ergens een dubbeltje meer voor moet gaan rekenen.”