Het gaat goed met Maastricht, maar niet met elke inwoner. Het aantal mensen dat financieel in de knel komt groeit, terwijl de toekomst de stad toelacht.

Achterkant
Dat beeld is overal te zien in Nederland en andere landen. In Maastricht schrijnt die ongemakkelijke werkelijkheid echter extra. Het werkloosheidscijfer ligt ruim onder het landelijk gemiddelde en is ‘historisch laag’, het aantal banen en bedrijfsvestigingen groeit en het zogenaamde Bruto Regionaal Product van Maastricht ligt ruim twee keer hoger dan gangbaar in Nederland: 5,5 tegen 2 procent.
De voorspoed maakt trots, maar heeft een minder fraaie achterkant.

Omdat te veel Maastrichtenaren er niks van merken en ‘hun inkomenssituatie geen gelijk tred houdt met het stijgende prijsniveau’. Ergo: ze leveren in en zicht op beterschap is er nauwelijks. Het aantal mensen dat leeft in armoede ligt boven het Nederlands gemiddelde. “Het lukt een groeiend aantal mensen niet op eigen kracht op te krabbelen uit de put waarin ze tijdens de crisis terecht zijn gekomen”, constateert het stadsbestuur in een samenvatting bij de begroting voor 2018 die dinsdagavond is gepresenteerd.

Lobby
Het is de vierde opeenvolgende begroting van de coalitie SPM, D66, GroenLinks, SP en VVD die sluitend zal zijn. Geen tekorten, geen overschotten. Al zijn er natuurlijk wel zorgen over het bijpassen uit de eigen middelen van de ontoereikende gelden uit Den Haag voor allerlei sociaal beleid. Over dat miljoenentekort is een lobby gaande bij het kabinet, om weer meer geld naar de steden te sturen. Want: “We achten het onacceptabel dat we het vermogen van de Maastrichtse gemeenschap gebruiken voor het dichten van gaten die het Rijk laat vallen.”

Sociaal isolement
Het raakt de hardnekkige armoedeproblematiek, die sinds jaar en dag hoog op de beleidsagenda staat van het stadsbestuur, ongeacht politieke samenstelling. Dat blijft zo. Waarbij moet worden aangetekend dat de definitie van armoede inhoudelijk wijzigt. Armoede is niet langer een gebrek aan elementaire basisbehoeften vanwege tekort aan geld, maar anno 2017 ‘vooral een dreigend sociaal isolement’, zoals het stadsbestuur het samenvat.

Mensen kunnen niet meer mee met het tempo van de samenleving, met technologische vernieuwing, met modernisering. Ze voelen zich buitengesloten, vereenzamen.

Het is reden om deze maand – op 17 oktober, Dag van de Armoede – Maastricht als vierde Nederlandse stad het stempel van Quiet Community te geven. Intentie is om mensen in armoede, in stilte, te helpen om zich te ontworstelen aan hun situatie. Daarnaast trekt de stad 50.000 euro uit om kinderen te betrekken bij het armoedebeleid.