Afgelopen dinsdag, in het Groninger Forum, overhandigde Eline Cornelisse, bestuurslid van Stichting Star (Student Albertus Reageert) een cheque van 10.000 euro aan Marjan Moesker en Henk Verspiek van Quiet Groningen voor het oog van ruim 60 genodigden: vrijwilligers van Quiet en Voedselbank, bestuur van Stichting Star, vicevoorzitter van Studentenvereniging Albertus Magnus Liza de Vos en vertegenwoordigers uit het Groninger bedrijfsleven.  

Tekst: Arnold de Meijer. Foto’s: Pim Loeff

Zowel Eline alsook Marjan refereerden aan het streven om “stille armoede zichtbaar te maken, laten zien waar armoede door ontstaat. Wij willen armoede niet alleen verzachten, maar ook verbinding en empowerment bewerkstelligen. Niet door te denken in problemen, maar in mogelijkheden en kansen, waardoor het leven mooier en lichter wordt, “aldus Moesker.

Eigen kracht

“Als Stichting Star proberen wij iets terug te doen voor de stad die ons zoveel geeft. Meerdere keren per jaar steunen wij goede doelen. Quiet Community is voor veel stadjers in armoede een eerste stap naar verandering en weer grip krijgen op hun leven. Mensen komen weer in hun eigen kracht en dat willen wij graag ondersteunen,” aldus bestuurslid Eline. 

I Daniel Blake  

Vervolgens werd de film ‘I Daniel Blake’ vertoond, waarin de 59-jarige Daniel Blake zijn brood verdient als timmerman. Dan krijgt hij een hartaanval en voor het eerst van zijn leven moet hij een uitkering aanvragen. Hij baant zich een weg door het bureaucratische uitkeringssysteem. Een bereidwillige medewerker die hem helpt wordt teruggefloten door haar leidinggevende. Regels zijn maatgevend en Daniel wordt daarin volledig fijngemalen. Daarbij ontmoet hij de alleenstaande moeder Katie en haar twee kinderen. Ze steunen elkaar en weten hun eigenwaarde en waardigheid te behouden. Het is zoals de Volkskrant in een recensie schreef: “Een warm pleidooi voor medemenselijkheid.”

Schrijnend

Na de film pinkte menigeen een traan weg, met stomheid geslagen. “Het is diep triest, dat goedwillende mensen zo verdwalen en genegeerd worden door het systeem,” zei een van de bezoekers. Goede gesprekken volgden. “Het doet gewoon zeer om er naar te kijken,” zei een vertegenwoordiger van de Groninger City Club. “Eigenlijk is het een sociale aanklacht tegen het establishment. Dat dit nog steeds gebeurt is schrijnend.” De uiteindelijke conclusie: Zo moet het niet en wij gaan laten zien dat het anders kan. De bijdrage van Stichting Star aan Quiet Groningen geeft daaraan een goede start.