Diepe dalen waren haar deel. Maar Miranda vocht zich een weg terug.

TEKST: NICK J. SWARTH / FOTO: HANS VAN DONGEN

Het levensverhaal van Miranda Hollants (51) heeft veel weg van een achtbaanrit. Maar dan wel een achtbaanrit waarin het karretje lange tijd vooral naar beneden denderde. Aan haar ouders heeft het niet gelegen. Die gaven haar alle steun. “Ik ben heel beschermd opgevoed. Alle problemen werden voor mij opgelost,” zegt de in Tilburg geboren en getogen Miranda. “Ik werd zwaar gepest op school. Ik was een tuttig meisje, een dankbaar slachtoffer ook, want ik deed niets terug. Mijn ouders losten het op. Ze gingen praten op school, stapten naar de ouders van de pestkop.”

Toen ze na de middelbare school naar het Schoevers Instituut ging, ervoer ze dat als een walhalla. Daar werd ze geaccepteerd zoals ze was. Na haar opleiding tot receptioniste vond ze een baan bij Interpolis, waar ze 21 jaar werkte.

Boosaardige jaren

Op het persoonlijke vlak liep het minder. “Ik belandde in een gewelddadig huwelijk,” vertelt Miranda. “We trouwden vanuit huis. Je kent elkaar niet. Maar zijn ware aard kwam snel naar boven. Toen ik drie dagen getrouwd was begon het. Ik kreeg vaak slaag, maar wilde dat aan niemand vertellen. Op een dag wilde hij mijn hondje tegen de muur slaan. Dat was echt de druppel.”

Na zeven boosaardige jaren kwam het tot een scheiding. Miranda ging weer bij haar ouders wonen, voer terug in de veilige haven. “Maar ik had wel een schuld opgebouwd tijdens het huwelijk. Een doorlopend krediet voor een auto, terwijl ik niet eens kan rijden… Ik belandde in de schuldhulpverlening. Ik dacht: ik doe braaf wat er van me gevraagd wordt, dan heb ik na drie jaar een schone lei.”

‘Feest’ bij de Voedselbank

Begin deze eeuw sloeg het noodlot opnieuw toe. Haar vader kreeg darmkanker en overleed. Tegelijkertijd ontwikkelde zich bij haar moeder dementie. Miranda werd mantelzorger. Toen haar moeder na tien jaar overleed, in 2013, viel ze in een heel groot gat. Psychisch, maar ook financieel.

“We leefden van haar PGB”, verklaart ze. “Ik kwam in de bijstand. Geld kon me helemaal niks meer schelen! Ik kocht bergen boeken en had vreetbuien. Er was een betalingsachterstand op alle vaste lasten. Ik was er slecht aan toe. Ik dacht dat ik in de gevangenis zou eindigen, want het was mijn eigen schuld, ik had het geld verkwanseld!”

Ze vond aanvankelijk geen hulp. Tot ze bij de Voedselbank kon, op 4 april 2014. “Dat weet ik nog zo goed omdat het mijn verjaardag is. Wat een feest!”

Maatschappelijk Werk wees haar een beschermingsbewindvoerder toe. Die regelde een saneringskrediet en voorkwam dat het nog verder bergafwaarts ging. Ze zocht psychische hulp en vond steun in haar geloof. “Ik leefde voor de kerk, dat was het enige wat ik deed. En steeds was er die angst om in de cel te belanden. Ik dacht: mijn leven is voorbij”, zegt Miranda, zichtbaar bedrukt bij de herinnering.

Veilig en leuk

Dan keert het tij ten goede. Ze meldt zich bij vrouwencentrum Feniks, waar het ontdekken van de eigen kracht centraal staat. “Dat is super bevallen! Ik heb veel cursussen gedaan. Het is daar veilig en vooral ook leuk.”

Feniks draagt haar als member voor bij de Quiet Community. Inmiddels maakt ze daar deel uit van het belteam. “In juni ging ik aan de slag. We bellen members om ze te activeren. Of ik ga mee naar de Voedselbank om nieuwe leden in te schrijven.”
“Ik heb weer hoop dankzij Feniks en Quiet”, zegt ze blij. “Ik had niet gedacht dat ik een comeback zou maken. Ik vind het ook een eer om voor de Quiet te werken. Juist ik, die zich schaamde om naar de Voedselbank te gaan, wil dat het uit de taboesfeer komt!”

Rijk mens

Miranda heeft veel tegenslag gekend in het leven. Ze ging er ook onder gebukt. Uit deze angstige vrouw is een montere, krachtige vrouw geworden, die vol vertrouwen de toekomst tegemoet ziet. Niet voor niets is haar grote voorbeeld zangeres Cyndi Lauper, bekend van de optimistische, rebelse hitsingle Girls Just Want To Have Fun.

“Zij mag zichzelf zijn, het kind in haar mag er zijn. Ze is anders dan de anderen en ze mag er zijn. Zo voel ik me ook”, zegt Miranda trots. “Ik voel me rijk. Ik ben een rijk mens. Ik heb weer plannen, dingen waar ik jaren niet aan heb gedacht. Quiet heeft mij mijn lef en mijn dromen teruggegeven.”