Stadskroniek door Eric Alink

Alle rijken hebben twee armen. Maar armen hebben vaak maar één rijk: dat van de zwijgzaamheid. Met geldzorgen loop je niet graag te koop. Dat rijk hebben ze overigens niet voor zichzelf alleen. Een rekensommetje leert dat vermoedelijk 12.580 inwoners van de gemeente Den Bosch onder de armoedegrens leven.

Quiet Community is een organisatie die stem aan geldgebrek geeft. Tot de activiteiten behoort een wekelijkse open huiskamer. Locatie: Bij Katrien aan de Triniteitstraat. Elke vrijdagmorgen is hier alles gratis: koffie, tips, thee, galgenhumor, troost en complimenten. De kleding en boeken zijn veelal tweedehands, de Kleenex niet.

Afgelopen vrijdag, op visite. Aan de tafels zitten zo’n vijfentwintig bezoekers. Mannen, vrouwen, jong en oud. Hun gesprekken zijn levendig. Les een: armoede ontziet niemand. De val loert, ongeacht je herkomst, kleur of intelligentie. Niemand kan zich vrijwaren van ziekte, liefdesbreuken, werkeloosheid, onhandige keuzes of zware pech. Bezoeker Erik (50) ondervond het aan den lijve. Op Ibiza, waar hij een entertainmentteam had, was hij dj in de legendarische club Ku. Later werkte hij in Bossche cafés. Maar bij een fietsongeluk in 2014 brak zijn scheenbeen. Meer ellende: een orthopedische pin beschadigde een pees. Nu is hij al vier jaar werkeloos, voor eenendertig procent afgekeurd en er vijfhonderd euro op achteruitgegaan.

Al leeft Erik van een krap budget in de maand, toch heeft de armoede hem niet gebroken. Eén scheenbeen is ook wel mooi genoeg. Twee jaar lang mocht hij boodschappen bij de Voedselbank doen, maar de uiterste houdbaarheidsdatum van dat recht is verstreken. Zijn huidige inkomen is net een paar tientjes te hoog. Wel weet hij haarfijn waar de koopjes zijn. Tip voor alle aardappeleters après Van Gogh: de huismerkfriet van de Coop scheelt een euro met die van Aviko. Voor zijn armoede schaamt hij zich nooit. Het is buiten zijn schuld, weet hij.
Tweemaal per jaar kan hij de Kledingbank op de Kruiskamp bezoeken. Maximaal aantal kledingstukken: twee broeken, vijf bovenstukken. Ze zijn gratis of voor een zacht prijsje.
Extra scherp oog heeft Erik voor tweedehands merkkleding. Maar of het nu Hugo Boss, Ralph Lauren of Tommy Hilfiger is: het moet wel passen. Krap zit ie de hele week al.
Elf uur. Vrijwilligster Francis deelt nieuwe koffie uit. De vijftigers Diny uit de Gestelse Buurt en kampbewoner Toon slaan het niet af. Om beurten vertellen ze hun levensverhaal. Eerst met een lach, dan komen er tranen. Ze geven elkaar een bemoedigende schouderklop.

Rood is de kleur van kredietverdriet, maar ook van compassie.

Deel 2 op woensdag 7 november

Eric Alink schrijft kronieken/columns voor onder anderen het Brabants Dagblad, zijn verhalen lees je ook op: www.bosschekroniek.nl

Kijk ook deze video, opgenomen tijdens de inloop van Quiet Den Bosch.