Nadat ze eerder het Gronings publiek meermaals in een uitverkocht Grand Theatre overrompelden met ‘Beyond Beyond’, was het wereldberoemde Australische circusgezelschap CIRCA afgelopen december terug met de familievoorstelling ‘Humans’. Het publiek werd meegenomen op een enerverende reis waarin de vraag centraal staat wat het betekent om mens te zijn. 

We kregen mooie reacties van meerdere members die er bij waren!

Jos: “Ik wil het Grand Theater hartelijk bedanken voor 4 gratis kaarten voor de voorstelling van CIRCA uit Australië in december. We hebben erg genoten van deze spectaculaire voorstelling, we zagen staaltjes van lichaamsbeheersing die grenzen aan het ongelooflijke. Het was een bijzondere belevenis.”

Bart: “Buitengewoon prettige ervaring. Ook voor mijn dochter. Deze aanbieding was als een kers op de taart. Een heel andere ervaring dan de gewone dagelijkse, we kregen toegang tot kunst. Vaak voel je in armoede dat je minder mens bent. Alsof je niet de juiste stappen zet, alsof het leven maakbaar is.. Maar in deze voorstelling werd bijvoorbeeld ook iemand in rolstoel neergezet, het was niet elitair. Ik was erg ontroerd en merkte mijn behoefte aan schoonheid die ik zo mis in m’n ‘normale’ omgeving.”

Eddie de Boer: “Een fantastische avond, heerlijke ambiance en hele gastvrije ontvangst, fijn om even weer cultuur te proeven!!!!! Dank….”

Member die anoniem wil blijven: “De voorstelling van Circa-Humans was fantastisch! We hadden een leuke kaart bij de tickets gekregen om ons een leuke avond te wensen en een consumptiemuntje, dank Grand Theater!”

Suus: “Aan het eind van de week zat m’n hoofd vol met moeilijke dingen. Zo fijn om even afgeleid te zijn en dit geluksmoment te beleven. Met een vriendin en onze dochters mochten we naar de voorstelling van het wereldberoemde circusgezelschap CIRCA.
Er werd uitgebeeld hoe iemand als het ware “ontpopte’ en zich al kruipende op het podium verplaatste als een soort rups, steeds afgewisseld door anderen die tegen elkaar aan klauterend naar boven klommen tot ze 4 man hoog een menselijke toren vormden. Ik voelde verwondering en spanning en ook voelde ik regelmatig een hand naar me grijpen van de spanning of deze artiesten niet zouden breken of van meters hoog goed opgevangen zouden worden door elkaar… Het was ontroerend mooi, heel moedig, en na de afgelopen zware week was ik dankbaar dat de beelden in mijn hoofd er nu heel anders uitzien.”