Al sinds 1997 ploppen er in vele studentensteden Happietaria’s op. Een maand lang kunnen mensen daar eten. De opbrengst wordt gebruikt om ontwikkelingslanden te steunen. Happietaria is een initiatief van Tear en helpt mensen om zelf op te staan uit armoede en onrecht door wereldwijd hulp te bieden via lokale organisaties en kerken. Zo wordt er door Happietaria’s geld opgehaald voor onder andere rampenpreventie in India, Nepal en Bangladesh en het opnieuw opstarten van landbouwactiviteiten in Syrië.

 

In dit coronajaar kan Happietaria Groningen, gerealiseerd vanuit de vier christelijke studentenverenigingen C.S.F.R., GSV, Ichthus en N.S.G., helaas niet open als restaurant. Maar Happietaria zou Happietaria niet zijn als er geen alternatief werd gevonden.

Happieboxen

Dit jaar zijn er namelijk Happieboxen. Dit zijn verspakketten waarin alle ingrediënten en informatie zit om zelf, thuis, een Happietaria gerecht maken. In de boxen zitten heerlijke gerechten: Afrikaanse bloemkoolcurry, Zoete aardappelsoep, Pompoenrisotto en Marokkaanse couscous. Ook voor Quiet members waren er 150 boxen beschikbaar. Tobias Mulder, student Rechten en voorzitter van Happietaria Groningen, en Mirjam Venerius, student Internationale Betrekkingen, brachten ze naar ons Quiet pand.

Armoede

We besloten, vanwege corona, om de bezorging bij de members thuis te organiseren. Een planning werd gemaakt en adressen ingedeeld. Met een bus, beschikbaar gesteld door de Voedselbank, gingen we op pad. Eerst nog enthousiast, maar gaandeweg werd het stiller. Rijdend en zoekend door buitenwijken van Groningen werden we geconfronteerd met armoedige buurten, dichte deuren, niet werkende deurbellen en gesloten gordijnen. Kapotte fietsen en vuilnis voor het huis, verwaarloosde stukken grond, buren die elkaar helemaal niet kennen.. De sfeer in sommige buitenwijken van Groningen stemde ons bedrukt en somber. Dat armoedeproblematiek onderdeel van Groningen is drong goed tot ons door.

Positief

We raakten zo onderweg even van het pad, ook letterlijk… Gelukkig was er snel hulp van een heftruckchauffeur die daar werkzaam was. Hij trok het busje zo weer op de weg. Top man! Er waren meer mooie momenten tijdens het bezorgen: het uitgebreide gesprek in de voordeur met een oudere mevrouw waar al heel lang niemand was geweest. De aandacht deed haar zichtbaar goed. Het kind van een allochtone moeder die twee Happieboxen voor het grote gezin heel zorgvuldig in ontvangst nam. We spraken alleenstaande moeders, die blij waren met de box en de positieve aandacht. Dit compenseerde onze eerdere somberheid en machteloze gevoel. Het bracht weer de ervaring dat het gelukkig mogelijk en belangrijk is om iets voor een ander te kunnen betekenen.