Het corona-virus heeft de hele wereld behoorlijk in zijn greep. We worden teruggeworpen op de dingen die er werkelijk toe doen. Waar gaat het om in het leven. Hoe kunnen we anderen helpen. Terwijl er in deze crisistijd branches zijn die floreren (bouwmarkten hebben een omzetstijging van 50%), zijn er ook branches waar het water tot aan de lippen staat. Zoals in de horeca. Daar zijn nu juist veel initiatieven om het goede te doen.
De klap is vaak het grootst bij mensen die toch al niet veel hebben. Het Pakhuis had altijd al oog voor hen en werkte al een tijdlang samen met Quiet Groningen. De tijd dat we gewoon naar een restaurant toe konden gaan, of op een terras konden gaan zitten is in ieder geval tot 28 april dus niet mogelijk. Tot die tijd moeten we ons vasthouden aan hoe het eens was. En dat doet ons meteen denken aan de actie van Het Pakhuis vlak voor de crisis:

Tekst: Arnold de Meijer

‘We hebben al eens een maaltijd geregeld voor de vrijwilligers van de Voedselbank,’ zo begint Evelien de Meijere (46) administratief medewerker van Het Pakhuis, het gesprek, als wij van Quiet restaurant Het Pakhuis binnenlopen. ‘Daardoor durfde ik ook aan mijn bazen (Hendrik Linnewiel en Jesse Pruis, compagnon/eigenaars van Het Pakhuis) te vragen om dit te doen voor Quiet Groningen. We geven al maandelijks een gezinsetentje aan Quiet-members, maar ook dit idee werd meteen enthousiast omarmd. Ook het personeel, mijn twee zonen en een vriendin, stelden hun hand- en spandiensten belangeloos beschikbaar om tachtig etentjes te maken en te serveren aan de Quiet-members.’
‘Kijk, ik heb het zelf goed. Iets doen voor een ander die het veel minder heeft is mij met de paplepel ingegoten. Mijn vader was voorganger in de kerk van het Leger des Heils. Heb uw naasten lief gelijk uzelf was en is zijn en mijn levensmotto.’

Wereld verbeteren

‘Zelfs onze leveranciers werden enthousiast. Onder andere Krikke en Hanos hebben een bijdrage geleverd om ook nog een cadeautje mee te kunnen geven, ’vervolgt Evelien, ‘Armoede is geen keuze, het is iets wat je overkomt. Het gaat er dus om dat je niet alleen kijkt naar wat jezelf hebt, maar kijk vooral verder om je heen. Door te delen kun je de wereld toch iets beter maken.’

Genieten

Terwijl de eerste members binnen komen, neemt Evelien, samen met haar zonen, de rol van gastvrouw op zich, heet de mensen welkom, brengt hen naar een tafeltje en zorgt ervoor dat zij van drinken worden voorzien. In korte tijd stroomt de bovenverdieping vol. Al gauw wordt er druk gepraat, klinkt er gelach en het getik van messen en vorken. ‘Normaliter kan ik me dit nooit veroorloven,’ vertelt een van de Quiet-members, terwijl zij de saté van het stokje haalt. ’Het is toch prachtig dat ik dit met mijn kinderen kan doen. Dit is echt genieten. Fantastisch.’

Huiskamergevoel

Dat het omkijken naar de medemens wel goed zit bij Het Pakhuis is duidelijk. Evelien: ‘Hendrik ging bijvoorbeeld op vakantie naar Griekenland en heeft vervolgens een week lang gewerkt in een Vluchtelingenkamp op een van de Griekse eilanden. Beide eigenaren staan net als het personeel vandaag onbetaald achter de bar, serveren en doen de afwas. Wij willen een beetje het huiskamergevoel overbrengen. Iedereen moet zich hier thuis voelen. Dat kan alleen als iedereen gewoon van mensen houdt. En dat doen we, ’zegt ze met een grote glimlach. En weg is ze om even later met borden met toetjes langs de tafels te lopen.

Lachende gezichten

Als de gasten het restaurant verlaten, komt iedereen langs om te bedanken. Als zij nog een cadeautje krijgen kan hun dag niet meer stuk. ‘De lach op de gezichten, daar doe je het voor,’ zegt Jesse en stralend verdwijnt hij in de keuken. De afwas wacht.