Al acht jaar staat bij gepensioneerden de koopkracht onder druk omdat de pensioenen niet werden geïndexeerd. Bijna veertig procent van de gepensioneerden in Nederland heeft moeite om rond te komen. De verwachting is dat hun situatie er de komende jaren niet op vooruit zal gaan, eerder achteruit. Ouderen met een middeninkomen en met hoge zorgkosten worden het hardst gepakt. Van de werkloze 55 plussers komt verreweg het grootste deel via de WW in de bijstand terecht. Hierdoor mist men een belangrijk stuk inkomen en bouwt men ook geen pensioen meer op. De mensen die weinig pensioen hebben maar nog wel wat hebben gespaard, zien die spaarcentjes als sneeuw voor de zon verdwijnen. Ze komen vanwege dat gespaarde ‘vermogen’ namelijk niet in aanmerking voor allerlei regelingen en subsidies. Eerst moeten die zuurverdiende spaarcentjes opgemaakt worden.

Mirjam (60 jaar) heeft nog zeven magere jaren te gaan voordat ze met pensioen kan. Ze leeft al jaren van een minimaal inkomen en kan financieel geen kant op. Ze is stom geweest en zit nu vast aan een enorme schuld. Het maakte haar overspannen en ze verloor daardoor haar werk als taxichauffeuse. Mirjam moet van haar uitkering 100 euro aflossen. Netto ontvangt ze daarom slechts 840 euro per maand van het UWV. Daarmee moet ze het zien te redden. Haar huur bedraagt, na aftrek van huursubsidie, 310 euro. Daar komen de energiekosten dan nog bij. Ze heeft geen auto en kan zich al jaren geen nieuwe kleren of vakanties veroorloven. Sinds twee jaar krijgt Mirjam eten via de voedselbank. Dat houdt echter over een jaar weer op, want de maximum tijd daar is drie jaar. Mirjam heeft dan nog zes jaar te gaan voordat ze recht heeft op AOW. De vraag is of ze dat gaat redden.
Sinds kort zit Mirjam op Spaanse les, via de meedoenregeling van de gemeente, het is haar enige uitje. De sportschool van tien euro in de maand heeft ze moeten stopzetten. Onlangs werd haar tweedehands fiets gestolen, maar een andere kopen zit er niet in. Op de vraag aan het UWV of ze niet een keer vakantiegeld kan krijgen, werd negatief gereageerd. Ook dat geld wordt ingehouden.

Mirjam: “Vrijdags kan ik gelukkig met iemand meerijden naar de voedselbank. Ik ben heel blij met het eten van de voedselbank, maar ik schaam me ook als ik daar bekenden tegenkom. Maak me ook altijd weer snel uit de voeten. Als ik straks geen gebruik meer kan maken van de voedselbank zal ik moeten gaan schooien of stelen om aan eten te komen.” Of Mirjam recht heeft op pensioen straks naast haar AOW, weet ze niet. Ze moet er eens achteraan bij haar ex-werkgever. Maar daar staat haar hoofd niet naar, het is nu alle dagen een kwestie van overleven.

Door: Dick Witte  |  Foto: Helen Smeeman