In Stadsnieuws van woensdag 19 oktober een Quiet-artikel over een bijzondere sponsoractie.

Birgit wil best meewerken aan een artikel over haar betrokkenheid bij de Quiet Community, maar nee, géén achternaam en al helemáál geen foto. ‘Het gaat niet om mij, maar om hoe simpel het is om elkaar verder te helpen.’ Met een stoere blauwe jongensfiets bijvoorbeeld.

‘Hij stond daar maar te staan, in de schuur. En daar zou ie nou nog staan als ik niet toevallig iemand van Quiet had gesproken’, bekent Birgit. ‘Zij vertelde me hoe intens blij een Member van de community die dag was geweest met een bon van H&M. Dat raakte een gevoelige snaar bij mij. Nou is die bij mij niet zo héél moeilijk te raken, hoor’, lacht ze. Dan, feller: ‘Ik vind het bijvoorbeeld altijd tenenkrommend om te zien hoe kinderen niet meekunnen op schoolreisjes, simpelweg omdat hun ouders het niet kunnen betalen. Laatst was er ook zo’n situatie, daarvan hoorde ik pas toen het te laat was… daar baal ik dan enorm van, want daar kun je samen zó een oplossing voor vinden. Zulke dingen móéten gewoon geregeld worden, desnoods steek je met een paar ouders de koppen bij elkaar om extra bij te dragen.’

Geen onwil
Armoede in Nederland laat haar niet koud. ‘Goed beschouwd is het van de zotte. Omdat het nergens voor nódig is. Kijk eens om je heen, als je ziet wat er allemaal over de balk gesmeten wordt, dat is gewoon schrijnend. Er is genoeg geld, er zijn genoeg spullen, en toch is er armoede. Het gekke is, iedereen wéét dat het zo is, maar kennelijk zijn we allemaal te druk met onze eigen dingen om er iets aan te veranderen. Daar betrap ik mezelf ook op. Maar ik weet zeker dat het geen onwil is. Als je het mensen rechtstreeks vraagt, helpen ze gráág.’

Buitenkans
In actie komen was dan ook een logische stap voor Birgit. De ‘stoere blauwe jongensfiets’ werd via het geautomatiseerde systeem van de Quiet Community aangeboden aan de Members, vrijwel uitsluitend mensen die aangewezen zijn op de Voedselbank. Een buitenkans, want binnen een dag was er een goede bestemming voor gevonden. Babs was als eerste aan de beurt voor een gratis product, en dus werd haar reactie gehonoreerd. Niet veel later kon zij haar zoon Jay enorm blij maken.

Brok in de keel
En hoe voelt dat nu voor Birgit, dat belangeloos geven? ‘Goed. In twéé opzichten. Van geven wordt niemand slechter, toch? Stilletjes ben je iets tevredener met jezelf. Dat is mooi meegenomen, maar daar gaat het natuurlijk niet echt om. Veel belangrijker is wat het betekent voor degene die het nodig heeft. Als ik dan via-via hoor dat de moeder van die jongen heeft gezegd dat die fiets wel twee generaties mee kan, dan krijg ik een brok in mijn keel. Hoe vaak hoor je niet dat er een iPhone wordt vervangen bij het eerste minuscule krasje? En kijk dan eens naar de trots van die jongen. Die voelt zich de koning te rijk, ondánks die kras op het spatbord.’
GM jongensfiets
Zo deelde Quiet-member Babs haar enthousiasme over Birgits initiatief met de community.